Για το 35ο Συνέδριο της ΟΣΤΟΕ

    Την Παρασκευή 3.6.2016, πραγματοποιήθηκε η Τακτική Ετήσια Γενική Συνέλευση (35ο Συνέδριο) της ΟΣΤΟΕ, χωρίς τη συμμετοχή, για μία ακόμη φορά, των αντιπροσώπων του Συλλόγου Συνταξιούχων Εθνικής Τράπεζας και χωρίς τη συμμετοχή της ΕΣΑΚ, η οποία αποχώρησε οριστικά από την ΟΣΤΟΕ, δημιουργώντας σταδιακά τις κάθετες παραταξιακές δομές της, σε εργαζόμενους και συνταξιούχους.
    Το 35ο Συνέδριο της ΟΣΤΟΕ, επιβεβαίωσε την τραγική κατάσταση του κινήματος των συνταξιούχων τραπεζοϋπαλλήλων, που το χαρακτηρίζουν, όσο ποτέ άλλοτε, η διάσπαση, ο κατακερματισμός, οι αντιφάσεις, η αδράνεια και η αναποτελεσματικότητα.
    Μοναδική νότα αισιοδοξίας, η παρουσία του αριστερού ιταλικού συνδικάτου συνταξιούχων C.G.I.L.-S.P.I., που απηύθυνε και υπόμνημα στην ελληνική κυβέρνηση μέσω του ΣΥΡΙΖΑ. Η παρουσία των Ιταλών συντρόφων / συντροφισσών, όπως επέμεναν να μας αποκαλούν, ήταν μια ανάσα ζωντάνιας, απέναντι στο αδιάφορο και ψυχρό κλίμα της συνέλευσης της ΟΣΤΟΕ.

    Η λογική που κυριάρχησε στις τοποθετήσεις των εκπροσώπων των παρατάξεων, περιορίστηκε στην προσπάθεια να αποδείξουν εάν, για τη συνεχιζόμενη δυσμενή εξέλιξη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, φταίνε περισσότερο οι προηγούμενες μνημονιακές κυβερνήσεις ή η σημερινή και εάν τα προβλήματα δημιουργήθηκαν αίφνης το τελευταίο διάστημα ή ξεκίνησαν πολύ νωρίτερα.
    Δεν είναι ασφαλώς το ίδιο να συγκρίνεις μια κυβέρνηση που ανέλαβε σε κατάσταση επιτήρησης και υπέστη μια συντριπτική ήττα, στην προσπάθειά της να διαπραγματευτεί τα στοιχειώδη, με τις κυβερνήσεις που οδήγησαν οι ίδιες στην επιτήρηση, υιοθετώντας πλήρως και συνεχίζοντας να υιοθετούν ακόμη και σήμερα ως αντιπολίτευση, τις νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές πολιτικές της λιτότητας.
    Επειδή όμως όλα κρίνονται από το αποτέλεσμα και όχι από τις προθέσεις, οφείλουμε να δεχθούμε  ότι ο Ν. 4387/2016, σε ότι αφορά τα ασφαλιστικά δικαιώματα, είναι χειρότερος από τους προηγούμενους σχετικούς μνημονιακούς νόμους, αφού καταργεί θεμελιωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα.
    Καλώς εχόντων λοιπόν των πραγμάτων, και επειδή δεν είμαστε διατεθειμένοι να μετατραπούμε σε αγωνιστικούς απεργοσπάστες, ερυθροφρουρούς και απολογητές των κυβερνητικών επιλογών, όπως συνέβη στο απώτερο και στο πιο πρόσφατο παρελθόν, θεωρούμε ότι, βασικό θέμα του συνεδρίου θα έπρεπε να είναι η διασφάλιση της αυτονομίας του σ.κ. από κυβέρνηση και αντιπολίτευση και κυρίως, η διερεύνηση των τρόπων αντιμετώπισής των αρνητικών συνεπειών που επέφερε ο πρόσφατος νόμος.

    Ακριβώς όμως γιαυτό το ζήτημα, δεν έγινε καμία απολύτως ουσιαστική συζήτηση, ούτε υπήρξε απόφαση του συνεδρίου. Η ανεπαρκής ηγεσία της ΟΣΤΟΕ, παραμένοντας σε ρητορικές εκθέσεις ιδεών, με την αστεία δικαιολογία ότι δίνει το λόγο στους συλλόγους που θίγονται περισσότερο (λέγε με ΕΤΑΤ), απέδειξε απλά, όπως άλλωστε και η ηγεσία της ΟΤΟΕ, ότι είναι ανίκανη να παίξει τον ηγετικό της ρόλο και να αναγάγει σε γενικό πρόβλημα του κλάδου το επιμέρους π.χ. πρόβλημα του ΕΤΑΤ, ή /  και αντίθετα, να εξειδικεύσει σε επιμέρους, το γενικό πρόβλημα περικοπής των συντάξεων, δημιουργώντας ένα κλίμα εφησυχασμού σε πολλούς ανυποψίαστους συνταξιούχους.

    Τη χαρακτηριστική εξάλλου αντίφαση “αγωνιστικής” ρητορικής και πλήρους αδράνειας, αλλά και το αδιέξοδο των ηγετικών ομάδων των συνδικαλιστικών οργανώσεών, τα εξέφρασε με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο ο πρόεδρος της ΑΓΣΣΕ, ο οποίος, αφού αναρωτήθηκε, χωρίς το παραμικρό ίχνος αυτοκριτικής, για το βαθμό καταξίωσης και αποτελεσματικότητας του σ.κ., μας εξομολογήθηκε ότι “το σ.κ. είναι σε δύσκολη κατάσταση” και ότι “μπορεί να θέλει, αλλά δε μπορεί”!
    Μα το ίδιο ακριβώς πρόεδρε, επικαλείται και η κυβέρνηση! Επομένως, όλα καλά και ωραία; Ποια λοιπόν είναι η διαφορετική πρόταση του σ.κ. και τι ακριβώς κάνει για να αντιμετωπίσει αυτή την αρνητική κατάσταση στην οποία το οδηγήσατε;

    Τα παραπάνω, αποδεικνύουν για πολλοστή φορά ότι το μοντέλο του εξαρτημένου, πελατειακού και γραφειοκρατικού συνδικαλισμού, που εξακολουθούν να υπηρετούν απαθείς και ατάραχες και με τη δική μας ανοχή, οι ηγεσίες του σ.κ. συνταξιούχων και εργαζομένων, έχει ξεπεραστεί πλέον και είναι αναστίστοιχο με τις σημερινές ανάγκες μας, πλήρως απαξιωμένο, αναξιόπιστο και αναποτελεσματικό.
    Δε μπορείς να πείσεις σήμερα, καταγγέλλοντας φραστικά αυτό που ανέχτηκες και υπηρέτησες χθες. Οι σημερινές αναξιόπιστες συνδικαλιστικές ηγεσίες, έχουν κατ επανάληψη συνταχθεί, λόγω και έργω, συνεχίζοντας ακόμη και σήμερα να ταυτίζονται σε κάθε ευκαιρία, με τις κυβερνήσεις και τους πολιτικούς φορείς της νεοφιλελεύθερης αφήγησης, οδηγώντας το εργατικό και συνταξιουχικό κίνημα σε πλήρες αδιέξοδο. Ποιος / ποια αλήθεια εμπιστεύεται σήμερα αυτές τις ηγεσίες, που αποδείχθηκαν ανίκανες να οργανώσουν και να συντονίσουν τις στοιχειώδεις αναγκαίες πρωτοβουλίες, που οφείλουν να αναλάβουν τα σωματεία για τη διασφάλιση των εργασιακών και ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας;  

    Σήμερα λοιπόν, την εποχή ακριβώς της μεγάλης ήττας, της απογοήτευσης, της πολυδιάσπασης και του κατακερματισμού του σ.κ., που προκαλεί η επέλαση της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποίησης, η οποία καθιστά επιπλέον ολοφάνερη την ανεπάρκεια και την αναποτελεσματικότητα του υφιστάμενου κυρίαρχου συνδικαλιστικού μοντέλου, γίνεται πλέον επιτακτική η ανάγκη να ενισχύσουμε την αυτόνομη λειτουργία του σ.κ. σε όλα τα επίπεδα και να διασφαλίσουμε τη συλλογική και αποτελεσματική προώθηση των δίκαιων αιτημάτων και των διεκδικήσεών μας.
    Ο καθένας και η καθεμιά, οφείλει προσωπικά να συμβάλει σε αυτή την κατεύθυνση. Υπεύθυνοι για τα σημερινά αδιέξοδα δεν είναι μόνο όσοι και όσες πήραν τις λάθος αποφάσεις και έκαναν τις λάθος επιλογές. Εξίσου υπεύθυνοι είναι και όσοι / όσες αδιαφόρησαν και δε συνέβαλαν, στο μέτρο των δυνατοτήτων και των δυνάμεών τους, στην αντιμετώπιση των λανθασμένων αποφάσεων και επιλογών, περιμένοντας παθητικά τις μαγικές λύσεις και παριστάνοντας σήμερα εκ του ασφαλούς, τους τιμητές των πάντων.     

    Δυστυχώς, το 35ο Συνέδριο της ΟΣΤΟΕ πέρασε απαρατήρητο. Δεν πρόσθεσε κάποιο νέο στοιχείο στον αγώνα που οφείλουμε να συνεχίσουμε, για τη διασφάλιση των θεμελιωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, με προοπτική τη διεκδίκηση ενός ενιαίου και αξιόπιστου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης για όλους. 

Πεύκα, 10.06.2016

Συνεδρίαση Δ.Σ. Σ.Σ.ΕΜ. 25.05.2016

Το βασικό συμπέρασμα της ενημέρωσης του Δ.Σ., σχετικά με τη συνάντηση που ζήτησε το Υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης & Κοινωνικής Αλληλεγγύης και συγκεκριμένα ο Υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων κ. Πετρόπουλος, με θέμα Εφαρμοστικές διατάξεις σχετικές με την ένταξη του Ε.Τ.Α.Τ. στον Ε.Φ.Κ.Α., για την οποία κυκλοφορούν ήδη αρκετές λεπτομέρειες στο διαδίκτυο, είναι νομίζω ότι οι εκπρόσωποι των συνδικαλιστικών φορέων που παραβρέθηκαν (προεδρεία Ο.Τ.Ο.Ε. - Ο.Σ.Τ.Ο.Ε., πρόεδροι συλλόγων εργαζομένων και συνταξιούχων), δεν εμφανίστηκαν με κοινή θέση. Δεν υπήρξε καμία απολύτως διάθεση και προεργασία για κάτι τέτοιο. Οι γνωστές, από το παρελθόν άλλωστε, διαφορετικές προσεγγίσεις στο ασφαλιστικό, ανάλογα με τον εργασιακό χώρο και το ταμείο ένταξης, τη στιγμή ακριβώς που οι ασφαλισμένοι και οι συνταξιούχοι του ΕΤΑΤ πλήττονται με ιδιαίτερα αρνητικό τρόπο, παρέμειναν απαράλλαχτες, χωρίς καμία απολύτως διάθεση διερεύνησης μιας ενιαίας και κοινής συλλογικής στάσης απέναντι στην ηγεσία του Υπουργείου.

Για μία ακόμη φορά λοιπόν, επιβεβαιώνεται δυστυχώς, η χρόνια ανεπάρκεια του εξαρτημένου, πελατειακού και γραφειοκρατικού συνδικαλιστικού μοντέλου, που εξακολουθεί να κυριαρχεί στο χώρο του σ.κ. των εργαζομένων και στα σωματεία των συνταξιούχων. Γίνεται έτσι, επιτακτική πλέον η ανάγκη ενίσχυσης των δυνάμεων που υπερασπίζονται την αρχή της αυτονομίας του συνδικαλιστικού κινήματος, για τη διασφάλιση των δικαιωμάτων των εργαζομένων και των συνταξιούχων του χώρου μας, αλλά και γενικότερα.

Κατά τα άλλα, η σχετική ενημέρωση του Δ.Σ., από τον Πρόεδρο και το Γενικό Γραμματέα, που συμμετείχαν στη συνάντηση, δεν ήταν ενθαρρυντική για το ενδεχόμενο βελτίωσης των αδικιών σε βάρος των ασφαλισμένων και των συνταξιούχων του ΕΤΑΤ και του προσυνταξιοδοτικού καθεστώτος του ΕΤΕΑ (τ.ΕΤΕΑΜ), αλλά και των προβλημάτων που συνεπάγεται η ψήφιση του αντιασφαλιστικού Ν. 4387/2016.

Για το λόγο αυτό, στη σχετική συζήτηση που ακολούθησε, το Δ.Σ. αποφάσισε κατά πλειοψηφία, να ζητήσει, σε συνεργασία ενδεχομένως με το Σύλλογο Συνταξιούχων της ΑΛΦΑ ΜΠΑΝΚ, νέα συνάντηση με τον Υφυπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων, με αιτήματα:

• την εφαρμογή του καταστατικού του ταμείου μας
• τη διασφάλιση των θεμελιωμένων και κατοχυρωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων (αποχώρηση με αναστολή σύνταξης)
• την ισότιμη μεταχείρισή μας
• να μας δοθούν τα επίσημα στοιχεία, όπως εξάλλου δεσμεύτηκε προσωπικά ο Υφυπουργός Κοινωνικών Ασφαλίσεων, για την εκπόνηση αξιόπιστης αναλογιστικής μελέτης για το σύνολο των σχετικών οικονομικών υποχρεώσεων της ΑΛΦΑ ΜΠΑΝΚ, την οποία αποφάσισε να εκπονήσει ο Σύλλογός μας.

Επιπλέον, το Δ.Σ. θα ζητήσει διευκρινήσεις από τον Υφυπουργό, για την τύχη των παρακάτω θεμάτων:

• την επιστροφή παρακράτησης από τις γυναίκες με ανήλικο τέκνο
• την επιστροφή του 5,2%, που χρεώθηκε στη συνολική σύνταξη των συνταξιούχων προσυνταξιοδοτικού καθεστώτος του ΕΤΕΑ (τ. ΕΤΕΑΜ)
• την εφαρμογή της 316/2015 γνωμοδότησης του Ν.Σ.Κ. για όσους / όσες δεν ειδοποιήθηκαν από το ΕΤΕΑΜ – ΕΤΕΑ, ώστε να πάνε εγκαίρως στο ΙΚΑ
• την επιστροφή των διπλών κρατήσεων ΗΔΙΚΑ, ΙΚΑ, ΕΤΑΤ του ν.4093/2012, με αποτέλεσμα να οφείλονται χρήματα στους συναδέλφους.

Τέλος, το Δ.Σ., με αφορμή την πραγματοποίηση της Τακτικής Ετήσιας Γενικής Απολογιστικής Συνέλευσης της Ο.Σ.Τ.Ο.Ε. (35ο Συνέδριο), που θα πραγματοποιηθεί την Παρασκευή 3 Ιουνίου 2016, στο ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ (Πανεπιστημίου 52, Αθήνα), αποφάσισε:

- να ζητήσει τη στήριξη της Ο.Σ.Τ.Ο.Ε. στα αιτήματα του Συλλόγου μας προς τον Υφυπουργό Κοινωνικών Ασφαλίσεων και

- την κάλυψη των εξόδων συμμετοχής των εκλεγμένων αντιπροσώπων του από την επαρχία.

Λιτόχωρο, 27.05.2016

Ομιλία στη Γενική Συνέλευση του Σ.Σ.ΕΜ.

Ο νόμος 4387/2016 έγινε σε μια λογιστική βάση, ώστε να υλοποιήσει τη συμφωνία της 12.7.2015 (3ο Μνημόνιο). Με την έννοια αυτή, στόχος του είναι η μείωση της ασφαλιστικής δαπάνης και κατά συνέπεια η αντίστοιχη μείωση των συντάξιμων αποδοχών.

Όμως, αυτό δεν είναι το μόνο αρνητικό στοιχείο του. Ο νέος νόμος 4387/2016, ουσιαστικά καταργεί άμεσα τα θεμελιωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα και έρχεται σε αντίθεση ακόμη και με το μνημονιακό ν. 4336/2015 που προβλέπει “παραμετρικές βελτιώσεις για την καθιέρωση στενότερης σύνδεσης μεταξύ εισφορών και παροχών”.

Πέρα όμως από τις γενικότερες αντιασφαλιστικές διατάξεις του, περιποιεί ιδιαίτερη τιμή και μεταχείριση στους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους του ΕΤΑΤ και του προσυνταξιοδοτικού καθεστώτος του ΕΤΕΑ (τ.ΕΤΕΑΜ).

Πρόκειται για άδικη και άνιση μεταχείριση, η οποία θα πρέπει να αποσυρθεί. Γιατί συνεπάγεται μεγάλες περικοπές, επιπλέον όσων έχουν ήδη γίνει με τις προηγούμενες μνημονιακές ρυθμίσεις, ανατρέπει ουσιαστικά τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα και δημιουργεί τεράστια προβλήματα, από τα οποία αναφέρω ενδεικτικά:

• τη μη κάλυψη όλων των ασφαλισμένων του ΕΤΑΤ μέχρι την 31.12.1992
• τη μη αντιμετώπιση όσων έφυγαν από την τράπεζα με αναστολή σύνταξης
• τον επανυπολογισμό που θα γίνει, πέρα από την αρχική περικοπή της ένταξης στον ΕΦΚΑ, όταν θα πάμε στον κύριο φορέα σύμφωνα με τα χρόνια που απαιτούνται.

Ας μην έχουμε πλέον αυταπάτες.

Το συνδικαλιστικό κίνημα οφείλει, από θέση αυτονομίας, σε αντίθεση με το ν. 4387/2016, ο οποίος καταργεί τα ασφαλιστικά μας δικαιώματα, να διεκδικήσει τη διαμόρφωση ενός ενιαίου και αξιόπιστου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης.

Στην κατεύθυνση αυτή, είμαστε υποχρεωμένοι να προχωρήσουμε σε μία ουσιαστική επανεξέταση των στόχων και της στρατηγικής του ΣΣΕΜ, ώστε να διασφαλίσουμε τα θεμελιωμένα και κατοχυρωμένα ασφαλιστικά μας δικαιώματα.