Για το ρόλο του σωματείου συνταξιούχων

Τα σωματεία συνταξιούχων δεν είναι συνδικαλιστικές οργανώσεις, όπως οι σύλλογοι των εργαζομένων και δεν εμπίπτουν στις προβλέψεις και ρυθμίσεις του συνδικαλιστικού νόμου και της εργατικής νομοθεσίας.

Μετά τη λήξη της σχέσης με τον εργοδότη - συνομιλητή, τη βασική ευθύνη για τη διαφύλαξη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και κατά συνέπεια και των συνταξιούχων, εξακολουθούν να τη διατηρούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων – ασφαλισμένων.

Με αυτή την έννοια, αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ η διασφάλιση μόνιμης, ουσιαστικής και αμφίδρομης επικοινωνίας, συνεννόησης και συνεργασίας συνταξιούχων και εργαζομένων, καθώς και των αντίστοιχων συλλογικών τους οργανώσεων.

Συνθήκη αυτονόητη μεν, που έπαυσε δυστυχώς να ισχύει στην περίπτωσή μας, αφού, με κύρια δική του ευθύνη, το προεδρείο του Δ.Σ. του σωματείου μας, διέρρηξε τη σχέση του με το σύλλογο των εργαζομένων (και όχι μόνο), μετά την ιδεοληπτική και τραγική “αλλαγή πορείας του ΣΣΕΜ”.

Τρία είναι σχηματικά, τα βασικά χαρακτηριστικά που οφείλουν να προσέχουν ως κόρη οφθαλμού και να τηρούν ευλαβικά οι σύλλογοι συνταξιούχων, οι οποίοι, αποτελώντας σωματεία Αστικού Δικαίου, όπως π.χ. και ένα οποιοδήποτε πολιτιστικό, αθλητικό, φυσιολατρικό κλπ σωματείο, είθισται να αντιγράφουν και να ακολουθούν στην πράξη, λόγω μεταβατικής αδράνειας, την καταστατική δομή και λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων:

1. τη δημοκρατική λειτουργία τους, διασφαλίζοντας τη συλλογική λειτουργία και την ισότιμη συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως των μελών τους και ενισχύοντας την αλληλέγγυα σχέση τους με τις υπόλοιπες οργανώσεις συνταξιούχων και εργαζομένων, σε όλα τα επίπεδα

2. τη συνετή, υπεύθυνη, συλλογική και θεσμική διαχείριση των οικονομικών (και όχι μόνο) πόρων τους

3. το συλλογικά επεξεργασμένο πρόγραμμα διεκδικήσεων, συνεργασιών και συμμαχιών, και τους σαφείς και διαφανείς στόχους, για τη διασφάλιση των συμφερόντων των μελών τους

Τι αλήθεια από τα παραπάνω ισχύει σήμερα στην περίπτωση του ΣΣΕΜ;

Λιτόχωρο, 18.09.2019

Πως περάσαμε στη Γενική Συνέλευση του ΣΣΕΜ

Θέμα: Πως περάσαμε στη Γενική Συνέλευση του ΣΣΕΜ

Περάσαμε πολύ όμορφα στη χθεσινή Γ.Σ. του Συλλόγου μας! Όλα ήταν ωραία και τακτοποιημένα!

Γιαυτό εξάλλου ο πρόεδρος, όταν δύο μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου θέλησαν να βάλουν ζήτημα διαδικασίας, τους είπε καθαρά ότι δεν υπάρχει διαδικασία, γιατί όλα είναι ωραία και τακτοποιημένα. Τότε αυτοί θύμωσαν και έφυγαν από τη συνέλευση και ο πρόεδρος μας είπε ότι “αυτοί είναι εχθροί του Συλλόγου”. Και είναι γνωστό ότι ο πρόεδρος έχει μεγάλη εμπειρία στην ανακάλυψη των εχθρών του συλλόγου. Πιο παλιά ανακάλυψε τρεις εχθρούς του συλλόγου γιαυτό και τους διέγραψε. Εκείνοι ήταν πιο επικίνδυνοι γιατί φρόντιζαν, για να μας μπερδέψουν μάλλον, να ψηφίζουν προτάσεις του προέδρου πριν γίνει πρόεδρος, για να φαίνεται ότι τον βοηθάνε να πετύχει τα σχέδιά του. Γιατί από τότε φαινότανε ο πρόεδρος τι θα γινόταν και δε μάσησε και τους κατάλαβε! Τώρα, όπως σας είπα, ανακάλυψε πάλι τους εχθρούς του συλλόγου.

Μετά, ο γενικός γραμματέας μας είπε ότι έκανε πολλά καλά πράγματα για το σύλλογο. Επειδή μάλιστα έκανε τόσο πολλά καλά πράγματα, φαίνεται να μην το έχει ανάγκη να υπογράφει πλέον σαν γραμματέας τις ανακοινώσεις του συλλόγου και αφήνει τον πρόεδρο να τις υπογράφει και να τις ανεβάζει μόνος του στη σελίδα του συλλόγου στο φέισμπουκ.

Ύστερα, μας είπε ο πρόεδρος ότι αυτός έκανε ακόμη πιο πολλά καλά πράγματα για το σύλλογο. Μας είπε μάλιστα ότι κατέθεσε στοιχεία, τα οποία δεν είπε από που τα βρήκε, για να μη φανερώσει και τις πηγές του και το μάθουν οι περίεργοι, και πίεσε την κυβέρνηση και τις υπηρεσίες της να εφαρμόσουν το καταστατικό του ταμείου μας. Γιατί μπορεί να το έγραψε ο κατρούγκαλος στο νόμο του, αλλά αν δεν πίεζε ο πρόεδρος, αυτό δε θα γινόταν. Ευτυχώς που υπάρχει ο πρόεδρος.

Για να μη μας στενοχωρήσει όμως, ο πρόεδρος απέφυγε να μας θυμίσει ότι αυτός και οι φίλοι του θέλανε να συνεχίσει να υπάρχει το ΕΤΑΤ για μερικά χρόνια ακόμη. Αλλά ούτε κι εμείς του το θυμίσαμε, για να μη τον στενοχωρήσουμε με τη σειρά μας.

Μετά, ο πρόεδρος άφησε να εννοηθεί ότι ο ΣΥΡΙΖΑ υπαγόρευσε μια ανακοίνωση σε κάποιον που την ανέβασε σε μια σελίδα στο φέισμπουκ. Φαίνεται ότι ο πρωθυπουργός και η κεντρική επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ ενοχλήθηκαν από την τόση πίεση του προεδρείου και ένιωσαν την ανάγκη να δηλώσουν με αυτό τον τρόπο ότι είναι κι αυτοί εδώ, για να μη τους ξεχάσει ο κόσμος. Μας είπε ακόμα ο πρόεδρος, ότι ο ένας από τους εχθρούς του συλλόγου που αποκάλυψε στην αρχή, μοίρασε την ανακοίνωση του σύριζα σε διάφορες ομάδες συναδέλφων και έδωσε να καταλάβουμε ότι αυτό αποτελεί αδιάψευστη συνωμοσία. Ευτυχώς για το ΣΥΡΙΖΑ, που δεν είναι μέλος του συλλόγου. Θα τον διέγραφε κι αυτόν!

Ύστερα ο πρόεδρος μας αποκάλυψε ξαφνικά ότι θα πάμε εκδρομή στο υπουργείο, αλλά δυστυχώς δε μπόρεσα να πάω, λόγω ανειλημμένης υποχρέωσης. Ούτε μπόρεσα να ακούσω αν είπαν από το προεδρείο πόσο πολύ αγαπάνε τους δικηγόρους, στους οποίους ο σύλλογος έδωσε 65.326 ευρώ το 2017, 113.344 ευρώ το 2018 και σκοπεύει να δώσει τουλάχιστον άλλα 135.000 ευρώ το 2019. Φανταστείτε ότι για να βγάλει αυτά τα λεφτά το προεδρείο κάνει αιματηρές οικονομίες και δεν πληρώνει τις υποχρεώσεις του στην ΟΣΤΟΕ και δεν καλύπτει τα έξοδα των μελών του Δ.Σ. από την επαρχία για να συμμετέχουν στη λειτουργία του!

Σε λίγο, φαίνεται ότι ο σύλλογος θα λειτουργεί αποκλειστικά από το φέισμπουκ, το σκάιπ και άλλες εφαρμογές, χωρίς να χρειάζεται να πληρώνει τόσα έξοδα για ενοίκια. Πρέπει να ομολογήσω ότι αυτό το κατάλαβα μόνος μου, γιατί δεν μας το είπε ακόμα ο πρόεδρος.

Λόγω της υποχρέωσής μου δε μπόρεσα να διαπιστώσω αν μίλησαν τα υπόλοιπα μέλη του Δ.Σ. ή αν φοβήθηκαν μήπως θεωρηθούν κι αυτοί εχθροί του συλλόγου. Άλλωστε, κι εγώ είχα έτοιμη ομιλία, αλλά όταν κατάλαβα ότι θα έλεγα εντελώς διαφορετικά πράγματα από αυτά που είπαν ο πρόεδρος, ο γραμματέας και οι φίλοι τους, αποφάσισα να μη το κάνω για να μη τους στενοχωρήσω και για να μη δώσω επιχειρήματα στους εχθρούς του συλλόγου!

Τελικά όμως, όλα ήταν ωραία και τακτοποιημένα στη συνέλευση! Γιαυτό και δεν υπήρξε καμία απολύτως διαφωνία! Πολύ καλύτερα κι από τον Ερντογάν, που το παίζει τζάμπα μάγκας!

Πεύκα, 16 Μαρτίου 2019

Υ.Γ. Θέλω να σας ομολογήσω μια κρυφή επιθυμία μου, αλλά ελπίζω να μη το μαρτυρήσετε. Όταν μεγαλώσω, θέλω να μοιάσω τον πρόεδρό μας. Αυτή είναι πλέον η φιλοδοξία μου!

Γενικές Συνελεύσεις & Δημοκρατία

Σύμφωνα με το άρθρο 11 του καταστατικού “Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτατο όργανο του Συλλόγου, ασκεί την εποπτεία και τον έλεγχο του Διοικητικού Συμβουλίου του … Έχει συντρέχουσα αρμοδιότητα με το Διοικητικό Συμβούλιο να αποφασίζει για τις λοιπές υποθέσεις του Συλλόγου ... Αποφασίζει για κάθε ζήτημα που δεν προβλέπεται από το Καταστατικό”. 

Αντί όμως η Γ.Σ. να αποτελεί το ανώτατο όργανο συνάντησης, αντιπαράθεσης, διαλόγου, σύνθεσης, λήψης αποφάσεων και προγραμματισμού ουσιαστικών διεκδικήσεων, μετεξελίχθηκε δυστυχώς στην πράξη, σε εργαλείο των εκάστοτε πλειοψηφιών, είτε για τη συνήθη διαχρονική τακτική (του οικονομικού κυρίως συμψηφιστικού) αποπροσανατολισμού,είτε για τη χειραγώγηση και την επιδίωξη απόσπασης της συναίνεσης των συναδέλφων, οι οποίοι καθίστανται με τον τρόπο αυτό συνένοχοι αντιδεοντολογικών και μη σύννομων αποφάσεων, ενεργειών και πρακτικών. Μία διαδικασία στην οποία επιδίδεται με συνέπεια και συνέχεια το παρόν προεδρείο του Δ.Σ.

Ένα προεδρείο, που λειτουργεί επιπλέον με οριακή πλειοψηφία, ως συγκροτημένο υποκατάστατο του Δ.Σ, σε αντίθεση με το πρόσφατο παρελθόν, όπου υπήρχαν διαφοροποιήσεις συσχετισμών ανάλογα με τα επιμέρους ζητήματα. Ένα γεγονός που δεν πρέπει να περνά απαρατήρητο, ούτε να μας αφήνει αδιάφορους, αφού δημιουργεί αρνητικές συνέπειες στην οργάνωση, τη λειτουργία και την πορεία του συλλόγου.

Οι τελευταίες λοιπόν Γενικές Συνελεύσεις, μετατράπηκαν σε μαζικότατες φιέστες μακράς χρονικής διάρκειας, με στόχους,αφενός τη θεσμική υπονόμευση, την καταγγελία - αυτοσκοπό, την πόλωση και τη συκοφάντηση των θεσμών και προσώπων, τακτική που επέλεξαν φερέλπιδες “επαναστάτες χωρίς αιτία”, με τη χρήση κάθε λογής αφηγημάτων, επιθέσεων μισαλλοδοξίας, αναξιόπιστων προσυμφωνημένων εκθέσεων και κάθε άλλου θεμιτού ή αθέμιτου μέσου, και αφετέρου, όχι βεβαίως την αντιμετώπιση των υπαρκτών προβλημάτων, αλλά την αλαζονική και αυταρχική επιβολή των αμφιλεγόμενων επιλογών μιας ευκαιριακής (;) πλειοψηφίας / συμμαχίας (ΚΙΣΥΕΤ – ΑΔΗΠ) και τον αποκλεισμό οποιασδήποτε διαφορετικής άποψης.

Επιλογή ολοφάνερη και στον πιο κακόπιστο πλέον, αφού σε κάθε συλλογική δραστηριότητα, παρατηρούμε την αποκλειστική εκπροσώπηση του προέδρου ή των μελών του προεδρείου, αποκλειομένης εμφατικά οποιασδήποτε έκφρασης διαφορετικής / μειοψηφούσας άποψης, σε αντίθεση με τη συνήθη πρακτική του παρελθόντος, όπου εκπροσωπούνταν όλες οι τάσεις και οι απόψεις. Εάν αυτό είναι δημοκρατία …. 

Και επειδή κατά καιρούς υπήρξαν αναφορές στην κόκκινη Ρόζα, να θυμίσουμε με την ευκαιρία ότι, τηρουμένων των αναλογιών, «Η ελευθερία μόνο για τους οπαδούς της κυβέρνησης και μόνο για τα μέλη του κόμματος δεν είναι ελευθερία. Η ελευθερία νοείται πάντα ελευθερία για κείνον που σκέφτεται διαφορετικά».

Από μαζικές αρχικά φιέστες προφάσεων και υποκρισίας, οι Γ.Σ. παρουσιάζουν στην πορεία τους, για αντικειμενικούς και υποκειμενικούς λόγους, μία έντονη απομαζικοποίηση, καταλήγοντας λίγο πριν από το τέλος των διαδικασιών σε ψηφοφορίες και αποφάσεις, στις οποίες συμμετέχει μια ελάχιστη (και σε κάθε περίπτωση όχι αντιπροσωπευτική του σώματος) μειοψηφία μερικών δεκάδων φανατικών, που αποφασίζουν “δημοκρατικά” και χωρίς αριθμητική καταγραφή των αποφάσεων, ώστε να μην υπάρχουν ουσιαστικά στοιχεία σύγκρισης και αναλογίας.

Εσχάτως μάλιστα οι αποφάσεις αυτές παραμένουν επιμελώς μακριά από κάθε δημοσιότητα, ανάλογα με το περιεχόμενό τους. Γιατί άραγε; 

Δεν είναι καθόλου τυχαίο άλλωστε το γεγονός ότι, έως σήμερα, δεν υπήρξε δυνατότητα πρόσβασης στα πρακτικά της Γ.Σ. της 15.3.2018. Στην οποία λέγεται, για όσους / όσες δεν είχαν την “τύχη”, τη διάθεση και την αντοχή (το λες και εμμονή) να παραμείνουν μέχρι τελικής εξαντλήσεως, υπήρξαν αποφάσεις με ελάχιστες ψήφους, αλλά και αποφάσεις για θέματα που ελέγχονται ενδεχομένως για τη νομιμότητά τους, σύμφωνα με το καταστατικό, πέραν βεβαίως της δεοντολογικής και ηθικής τους διάστασης.

Η τυπική δημοκρατική διαδικασία των συνδικαλιστικών αντιθέσεων και συναινέσεων, μετατράπηκε σήμερα σε μια ντε φάκτο αλαζονική και αυταρχική επιβολή αμφισβητούμενων και αμφιλεγόμενων επιλογών χωρίς κανένα απολύτως θετικό αποτέλεσμα, σε όλο σχεδόν το εύρος των θεμάτων που απασχολούν το σύλλογο και τα μέλη του, με τα οποία θα έχουμε ενδεχομένως την ευκαιρία να ασχοληθούμε στην πορεία. Παράλληλα, επιχειρείται συστηματικά ο αποκλεισμός και η εξαφάνιση οποιασδήποτε διαφορετικής άποψης. 

Κοντολογίς, αντιστρέφοντας τη γνωστή ρήση, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε ότι σήμερα:

Όλα έχουν αλλάξει, όμως τίποτε δεν είναι καλύτερα από παλιά!

Υ.Γ. 1.  Ενδεικτικό στοιχείο “δημοκρατικής” αντίληψης και ευαισθησίας του προεδρείου, είναι και το γεγονός ότι ο πρόεδρος υπογράφει πλέον μόνος του για την ενημέρωση των μελών του ΣΣΕΜ, σε αντίθεση με ότι ορίζει το καταστατικό. Λεπτομέρειες …

2.  Και μία … ασήμαντη οικονομική διάσταση: ποιος ακριβώς λόγος δικαιολογεί τη διεξαγωγή δύο δαπανηρών (δεκάδων χιλιάδων ευρώ) Γενικών Συνελεύσεων σε μία προεκλογική χρονιά;