Η σιωπή σήμερα σημαίνει ανοχή και συνενοχή!

Η σιωπή σήμερα σημαίνει ανοχή και συνενοχή! 

Οι διαφορετικές απόψεις και πρακτικές για τη λειτουργία του ΣΣΕΜ, επιφέρουν αντίστοιχες συνέπειες και αποτελέσματα. Η άποψη / πρακτική «Διαφωνώ με αυτό που λες, αλλά θα υπερασπιστώ μέχρι θανάτου το δικαίωμά σου να το λες», την οποία υιοθέτησε και υιοθετεί η Ε.Α.Σ. Συνταξιούχων σε σημαντικές αρνητικές τομές της λειτουργίας του ΣΣΕΜ που εγκαινίασε το προεδρείο της “νέας πορείας του ΣΣΕΜ”, όπως οι διαγραφές των τριών μελών του Δ.Σ., οι δικαστικές διώξεις συναδέλφων, οι σχέσεις με την ΟΣΤΟΕ, η παρέμβαση στο ΣΥΝΠΕ και τώρα, η επιχειρούμενη διαγραφή των δύο μελών του ΣΣΕΜ στη Διοίκηση της ΟΣΤΟΕ. Περιπτώσεις στις οποίες, χωρίς να συμφωνούμε απαραίτητα, στηρίξαμε χωρίς δεύτερη σκέψη, το δικαίωμα στην ελευθερία έκφρασης και την αυτονομία όσων δέχθηκαν διώξεις κι επιθέσεις λόγω της διαφορετικής άποψής τους. 

Υπάρχει και η άποψη “Όποιος διαφωνεί διαγράφεται”, την οποία εκφράζουν με συνέπεια οι δυνάμεις του προεδρείου, ΚΙΣΥΕΤ και ΑΔΗΠ, ταυτίζοντας τη φαιδρή “νέα πορεία του ΣΣΕΜ” με το λαϊκισμό, την εμπάθεια, την παραπληροφόρηση, τη συκοφαντία, τον αυταρχισμό. Πρόκειται για μη αποδεκτή επίδειξη δύναμης, που εκφράζει την ανεπάρκεια και την ανασφάλεια των συγκεκριμένων δυνάμεων, που είναι ανίκανες να πείσουν διαφορετικά για τις απόψεις τους. 

Υπάρχει όμως και η γκρίζα ζώνη της σιωπής, η οποία δημιουργεί την ψευδαίσθηση της αποστασιοποίησης, αλλά οδηγεί ουσιαστικά στην ανοχή και τη συνενοχή, χωρίς να απαλλάσσει τους υποστηρικτές της από τις αρνητικές συνέπειες. Η επιλογή της γκρίζας ζώνης εκφράζεται από τις ΔΑΚ, ΔΗΣΥΕ και σημαντική μερίδα συναδέλφων, που παρακολουθούν με απάθεια τα δρώμενα, νομίζοντας αφελώς ότι θα παραμείνουν στο απυρόβλητο! Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελεί η πρόσφατη Γ.Σ. 31.3.2022, στην οποία καταγράφηκε αντίθεση τριών μόνο (!!!) μελών της Ε.Α.Σ. Συνταξιούχων στην αυταρχική “Πρόταση της Διοίκησης ΣΣΕΜ”, σε σύνολο 300 – 350 περίπου παρόντων! [1] Κανένας και καμία, από όσους / όσες διαφωνούσαν με την πρόταση και δε σήκωσαν το χέρι για την αποδοχή της, δεν αμφισβήτησε την απαράδεκτη άθροισή / ταύτισή του / της με την πρόταση του προεδρείου! 

Ελπίζοντας το πάθημα να έγινε μάθημα, είναι η κατάλληλη στιγμή να αντιδράσουμε, όσες και όσοι διαφωνούμε με την αυταρχική-αντιδημοκρατική νοοτροπία και πρακτική των δυνάμεων του προεδρείου. 

Είναι υποχρέωση και καθήκον όσων τοποθετούνται ιδεολογικοπολιτικά στο χώρο της Αριστεράς να αντιδράσουν στις ολοκληρωτικές μεθοδεύσεις του ανεκδιήγητου προεδρείου! 

Οι απαράδεκτες απειλές, ο εκφοβισμός και το bullying του προεδρείου, καταλύουν τη δημοκρατική λειτουργία του Συλλόγου! 

Ο αυταρχισμός του προεδρείου δε θα περάσει! 

Σημείωση: 

[1] Όλα τα στοιχεία ψηφιακής συμμετοχής μέχρι σήμερα, όπως και αυτά της συγκεκριμένης Γ.Σ., είναι αναξιόπιστα. Η αδυναμία επιβεβαίωσης, όντας πλήρως ελεγχόμενα από το προεδρείο, είναι από τους σημαντικότερους λόγους για τους οποίους επιδιώκεται η υποκατάσταση των φυσικών διαδικασιών από την ψηφιακά επιδιωκόμενη χειραγώγηση τους.

Επιτέλους, υπάρχουν και όρια!

Δυόμιση μήνες μετά την ορκωμοσία του, θυμήθηκαν οι αθεόφοβοι ταγοί της νέας πορείας του Συλλόγου, από αφέλεια – κολακεία – υποκρισία, δεν έχει σημασία, να συγχαρούν τον άνθρωπο που έδωσε τη χαριστική βολή στο ΕΤΑΤ, αναγνωρίζοντας τον άνθρωπο και πολιτικό, που είχε το σθένος να πει “τα σύκα – σύκα και τη σκάφη – σκάφη, τον άνθρωπο που σαφέστατα δήλωσε ότι άμεσα! … χθες, πρέπει να δικαιωθούν οι συνταξιούχοι μας, τον άνθρωπο που με σαφήνεια δήλωσε την πρόθεσή του να αποκαταστήσει σε κάθε περίπτωση τις αδικίες, πολύ περισσότερο αν αναλάμβανε το αρμόδιο Υπουργείο!!!

Προφανώς δεν αντιλήφθηκαν ακόμη τι προγραμματίζουν ο αξιότιμος κος υπουργός και η κυβέρνηση στην οποία συμμετέχει, μεταξύ των άλλων, για τους ασφαλισμένους, τους συνταξιούχους και το δημόσιο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης, με πρόσχημα και τις πρόσφατες αποφάσεις του ΣτΕ!

Πρόκειται βέβαια για τους ίδιους ανθρώπους που ισχυρίστηκαν, με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο, ότι ο ν.3371/2005, που διέλυσε το ΤΕΑΠΕΤΕ και ο μνημονιακός ν.3863/2010, μεταξύ άλλων, επιβεβαίωσαν τα “Ειδικά Ασφαλιστικά Δικαιώματά” μας! [1] Οι οποίοι αντιλαμβάνονται το ασφαλιστικό ως ιδιωτική οικονομική συναλλαγή, που μπορεί να “ανθίσει” ως μεμονωμένη όαση, εν μέσω του ασφαλιστικού ορυμαγδού που μας επιφύλαξαν / κληροδότησαν τα μνημόνια. Φαίνεται να μην αντιλαμβάνονται άλλωστε, ή τους είναι τελείως αδιάφορος ο κοινωνικός χαρακτήρας του ασφαλιστικού, μιας και αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται τη διεκδίκηση της θεσμικής θωράκισης και διασφάλισης του δημόσιου συστήματος κοινωνικής ασφάλισης, μέσα από κοινούς συλλογικούς αγώνες εργαζομένων / ασφαλισμένων και συνταξιούχων!

Φυσικά και έχουν το δικαίωμα τα μέλη του προεδρείου του Δ.Σ. να εκφράζουν την όποια άποψή τους [2], αναλαμβάνοντας όμως αποκλειστικά οι ίδιοι τη σχετική ευθύνη. Είναι ανεπίτρεπτο και απαράδεκτο, να επικαλούνται την οικογένειά μου, μεταξύ άλλων, επιχειρώντας να με καταστήσουν συνένοχο, στην υπογραφή τέτοιου επιπέδου ανακοινώσεων, προσβλέποντας με φθηνές κολακείες, που παρεμπιπτόντως εκθέτουν και το σωματείο μας, να αποσπάσουν κάποια ψίχουλα.

Αισθάνομαι λοιπόν την ανάγκη να διευκρινίσω ότι δεν έχω καμία απολύτως σχέση με οικογένειες συνταξιούχων της πρώην Εμπορικής Τράπεζας, που προσβλέπουν στον άνθρωπο και πολιτικό Βρούτση και το σθένος του. Οι λύσεις των προβλημάτων ποτέ δεν προέκυψαν ως αποτέλεσμα κολακείας.

Το επιβάλουν άλλωστε οι στοιχειώδεις κανόνες ευπρέπειας και αξιοπρέπειας!

Πεύκα, 6.10.2019

κ.ξ.

Σημειώσεις:

[1] “Τα Ειδικά Ασφαλιστικά Δικαιώματα είναι οι παροχές προσυνταξιοδότησης … και η συμπληρωματική παροχή …, κατοχυρωμένα από το καταστατικό του ΤΕΑΠΕΤΕ που επιβεβαιώθηκε η ισχύς τους με τον ν.3371/2005 …, με το ν.3455/2006, με το ν.3863/2010 …” (Ανακοίνωση ΚΙΣΥΕΤ 28.7.2016).

[2] Δικαίωμα βεβαίως, που οι ίδιοι δεν αναγνωρίζουν απαραίτητα σε όσους εκφράζουν διαφορετική άποψη από τη δική τους.

Για το ρόλο του σωματείου συνταξιούχων

Τα σωματεία συνταξιούχων δεν είναι συνδικαλιστικές οργανώσεις, όπως οι σύλλογοι των εργαζομένων και δεν εμπίπτουν στις προβλέψεις και ρυθμίσεις του συνδικαλιστικού νόμου και της εργατικής νομοθεσίας.

Μετά τη λήξη της σχέσης με τον εργοδότη - συνομιλητή, τη βασική ευθύνη για τη διαφύλαξη των ασφαλιστικών δικαιωμάτων των ασφαλισμένων και κατά συνέπεια και των συνταξιούχων, εξακολουθούν να τη διατηρούν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις των εργαζομένων – ασφαλισμένων.

Με αυτή την έννοια, αποτελεί όρο εκ των ων ουκ άνευ η διασφάλιση μόνιμης, ουσιαστικής και αμφίδρομης επικοινωνίας, συνεννόησης και συνεργασίας συνταξιούχων και εργαζομένων, καθώς και των αντίστοιχων συλλογικών τους οργανώσεων.

Συνθήκη αυτονόητη μεν, που έπαυσε δυστυχώς να ισχύει στην περίπτωσή μας, αφού, με κύρια δική του ευθύνη, το προεδρείο του Δ.Σ. του σωματείου μας, διέρρηξε τη σχέση του με το σύλλογο των εργαζομένων (και όχι μόνο), μετά την ιδεοληπτική και τραγική “αλλαγή πορείας του ΣΣΕΜ”.

Τρία είναι σχηματικά, τα βασικά χαρακτηριστικά που οφείλουν να προσέχουν ως κόρη οφθαλμού και να τηρούν ευλαβικά οι σύλλογοι συνταξιούχων, οι οποίοι, αποτελώντας σωματεία Αστικού Δικαίου, όπως π.χ. και ένα οποιοδήποτε πολιτιστικό, αθλητικό, φυσιολατρικό κλπ σωματείο, είθισται να αντιγράφουν και να ακολουθούν στην πράξη, λόγω μεταβατικής αδράνειας, την καταστατική δομή και λειτουργία των συνδικαλιστικών οργανώσεων των εργαζομένων:

1. τη δημοκρατική λειτουργία τους, διασφαλίζοντας τη συλλογική λειτουργία και την ισότιμη συμμετοχή όλων ανεξαιρέτως των μελών τους και ενισχύοντας την αλληλέγγυα σχέση τους με τις υπόλοιπες οργανώσεις συνταξιούχων και εργαζομένων, σε όλα τα επίπεδα

2. τη συνετή, υπεύθυνη, συλλογική και θεσμική διαχείριση των οικονομικών (και όχι μόνο) πόρων τους

3. το συλλογικά επεξεργασμένο πρόγραμμα διεκδικήσεων, συνεργασιών και συμμαχιών, και τους σαφείς και διαφανείς στόχους, για τη διασφάλιση των συμφερόντων των μελών τους

Τι αλήθεια από τα παραπάνω ισχύει σήμερα στην περίπτωση του ΣΣΕΜ;

Λιτόχωρο, 18.09.2019