Παρέμβαση στη Γ.Σ. 28.7.2016 για τη λειτουργία του ΣΣΕΜ

ΠΡΟΕΔΡΟΣ: Ο συνάδελφος Ξανθόπουλος έχει το λόγο.

Κ. ΞΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ: Δυο τρία πράγματα θα πω, δε θα σας κουράσω, για να διευκολύνω λίγο.

Πρέπει να συνειδητοποιήσουμε ότι θεωρητικά, η Γενική Συνέλευση πρέπει ν’ αποτελεί την κορυφαία διαδικασία του Συλλόγου, την κορυφαία συλλογική διαδικασία. Δυστυχώς έχω την εκτίμηση ότι σήμερα αυτό δεν έγινε εφικτό ούτε κατανοητό. Άρα είναι σίγουρο ότι πρέπει να δούμε τι θα κάνουμε, είτε υπερψηφίζοντας το συγκεκριμένο Απολογισμό είτε καταψηφίζοντάς τον, ενδεχομένως με την προοπτική να έχουμε άμεσες εξελίξεις στο Σύλλογο με ό,τι αυτό προϋποθέτει και συνεπάγεται.

Θέλω όμως να πω δυο τρία πράγματα. Κατ' αρχήν είναι σίγουρο ότι υπάρχουν αρκετά προβλήματα στην οργάνωση και τη λειτουργία του Συλλόγου. Έχω μάθει όμως ότι τα προβλήματα αυτά αντιμετωπίζονται με συγκεκριμένες προτάσεις, οι οποίες είτε τροποποιούν προηγούμενες αποφάσεις είτε θεσμοθετούν καινούργιες διαδικασίες.

Σ’ αυτή τη διαδικασία, κάποιοι συμμετέχουν κάποιοι δε συμμετέχουν. Εμείς λοιπόν στα πλαίσια αυτά, προσπαθήσαμε να προτείνουμε κάποια πράγματα όπως π.χ. να δημιουργηθεί κανονισμός λειτουργικών εξόδων και δαπανών και εγκρίθηκε ομόφωνα, όπως προτείναμε στη συνέχεια να δημιουργηθεί κανονισμός λειτουργίας των παραρτημάτων για να ενισχύσουμε την οργανωτική δομή και τη δημοκρατική λειτουργία του Συλλόγου γιατί υπάρχει ένα αντικειμενικό προβληματάκι εκεί.

Υπάρχουν όμως και κάποια προβλήματα τα οποία δεν αντιμετωπίζονται εύκολα. Ένα από αυτά ακούστηκε πριν, είναι το ζήτημα του καταστατικού του Συλλόγου. Το καταστατικό του Συλλόγου έτσι όπως έχει γίνει έχει πάρα πολλά προβλήματα η αλήθεια είναι, αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι η διαδικασία τροποποίησης που προβλέπει, η οποία είναι σχεδόν απαγορευτική.

Για να γίνει κάτι τέτοιο πρέπει να υπάρχει διάθεση όλων, να υπάρχει μια στοιχειώδης συνεννόηση για να μπορούμε να το αλλάξουμε με βάση τις απαγορευτικές πλειοψηφίες που προβλέπει. Αυτό είναι ένα ζήτημα αντικειμενικό που πρέπει να το δούμε. Η συνέλευση πρέπει να είναι των μελών και να ψηφίσει με 3/4. Αυτό πρακτικά δε γίνεται. Άρα πρέπει να βρούμε έναν άλλο τρόπο.

Θα τελειώσω επισημαίνοντας κάποια πράγματα: Απαραίτητη προϋπόθεση για ν’ αντιμετωπισθούν τα προβλήματα, είναι να υπάρχει μια αντίστοιχη βούληση και διάθεση. Εγώ τον τελευταίο καιρό βλέπω ότι έχουν οξυνθεί με πρόσχημα και αφορμή τα υπαρκτά προβλήματα, έχουν αυξηθεί διαδικασίες και πρακτικές που υπονομεύουν τη λειτουργία του Σωματείου.

Κι αυτό είναι ένα ζήτημα που πρέπει να το έχουμε υπ' όψιν μας και να δούμε πώς μπορούμε να το αντιμετωπίσουμε εκτός αν δε θέλουμε. Το Προεδρείο που έχει φτιαχτεί, άσχετα αν κάποιους τους βολεύει ή όχι, να το παρουσιάζουν με διαφόρους τρόπους, το Προεδρείο έχει συγκροτηθεί στη βάση της αναλογικής και αντιπροσωπευτικής τηρουμένων των αναλογιών συγκρότησης χωρίς αποκλεισμούς.

Κάποιοι αποφάσισαν να συμμετέχουν, κάποιοι δε συμμετείχαν. Το Προεδρείο δεν είναι ένα σχήμα που έχει ενιαία άποψη. Και αυτό θα πρέπει να το έχουμε υπ' όψιν μας. Το ζήτημα το βασικό όμως είναι ότι αν έχουμε ενδεχομένως τη δυνατότητα ν’ αντιμετωπίσουμε κάποια προβλήματα συλλογικά, να έχουμε πλήρη συναίσθηση, συνείδηση, να συνειδητοποιήσουμε ότι μεμονωμένα δε μπορούμε να πετύχουμε τίποτα.

Εγώ μ’ αυτή την έννοια, παρά τις διαφωνίες μου θα ψηφίσω τον Απολογισμό. Εσείς που θα τον καταψηφίσετε ας σκεφτείτε σε μια περίοδο που τρέχουν ζητήματα Ασφαλιστικού…

(Διαλογικές συζητήσεις)

(Πρακτικά Γ.Σ. 28.7.2016, σελ. 74 -75)

Σχέδιο ομιλίας για τη Γ.Σ. της 28.7.2016

Υπάρχουν αρκετά προβλήματα στην οργάνωση και τη λειτουργία του Συλλόγου.

Ορισμένα από αυτά αντιμετωπίζονται σχετικά εύκολα, με την τροποποίηση των παλαιότερων ή τη λήψη νέων αποφάσεων. Αντί λοιπόν, η Ε.Α.Σ. Συνταξιούχων, να παραμείνει, όπως άλλες παρατάξεις, σε μια αρνητική, στείρα και αναποτελεσματική τοποθέτηση, σπέρνοντας παράλληλα διάφορες θεωρίες συνωμοσίας με επιλεκτικά και αναληθή εν πολλοίς στοιχεία,

πρότεινε, στη συνεδρίαση του Δ.Σ. της 21.04.2016, τη δημιουργία Κανονισμού Λειτουργικών Εξόδων και Δαπανών (εγκρίθηκε ομόφωνα) και στη συνέχεια κατέθεσε σχετικό σχέδιο Κανονισμού, το οποίο εξακολουθεί, τρεις μήνες μετά, να βρίσκεται δυστυχώς ακόμα σε διαδικασία συζήτησης, με ευθύνη συγκεκριμένων παρατάξεων,

πρότεινε επίσης, τη δημιουργία Κανονισμού Λειτουργίας Παραρτημάτων, για την ενίσχυση της οργανωτικής δομής και της δημοκρατικής λειτουργίας του ΣΣΕΜ, αφού τα Παραρτήματα μπορούν να έχουν σημαντικό ρόλο, αλλά η σημερινή λειτουργία τους είναι άτυπη, δε στηρίζεται σε συγκεκριμένο πλαίσιο λειτουργίας και για το λόγο αυτό, μεταξύ άλλων, είναι προβληματική.

Άλλα όμως προβλήματα, παρουσιάζουν σημαντικές αντικειμενικές δυσκολίες, όπως η τροποποίηση του Καταστατικού του ΣΣΕΜ, εξαιτίας κυρίως της ανυπέρβλητης διαδικασίας τροποποίησης που προβλέπει το άρθρο 21: απαιτείται απαρτία Γ.Σ. με 1/2 των μελών & έγκριση 3/4 των παρευρισκομένων!

Απαραίτητη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση και την επίλυση των προβλημάτων και την ενίσχυση της θεσμικής και συλλογικής λειτουργίας του ΣΣΕΜ, είναι η ύπαρξη σχετικής βούλησης των παρατάξεων.

Δυστυχώς όμως, εκτός από τον εξαρτημένο, πελατειακό και γραφειοκρατικό συνδικαλισμό και τις συνέπειές του, παρατηρούμε τελευταία, με πρόσχημα και αφορμή υπαρκτά βεβαίως προβλήματα, να επιδίδονται ολοένα και περισσότεροι / περισσότερες σε μια καταστροφική πρακτική υπονόμευσης και απαξίωσης του ΣΣΕΜ, αντί να συμβάλλουν στην αντιμετώπιση και την επίλυση των προβλημάτων με συγκεκριμένες προτάσεις. Προφανώς, το να κατηγορείς τους άλλους είναι πιο εύκολο και βολικό από το να καταθέτεις προτάσεις, ώστε να συμβάλλεις μαζί με τους άλλους, στην επίλυση των προβλημάτων. Μάλιστα, η υπονόμευση και απαξίωση του ΣΣΕΜ, δεν προέρχεται μόνο από συνταξιούχους που δεν είναι μέλη του σωματείου, όπως θα πίστευε κάποιος. Αποτελεί πλέον συνηθισμένη πρακτική, στην οποία επιδίδονται ακόμη και μέλη του Συλλόγου, αλλά και του ίδιου του Δ.Σ. Τα τελευταία, επιδιώκουν επιπρόσθετα να μας πείσουν ότι αποτελούν τους κήρυκες του καλού, ενώ όσοι συγκρότησαν το προεδρείο του Δ.Σ., είναι εκπρόσωποι του κακού!

Θα ήθελα λοιπόν να υπενθυμίσω ένα σημαντικό στοιχείο που οφείλουμε να έχουμε υπόψη μας, εάν βεβαίως επιθυμούμε να βγάζουμε σωστά συμπεράσματα: το Δ.Σ. του ΣΣΕΜ, πορεύθηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα χωρίς συγκρότηση, επειδή ακριβώς κάποιοι αρνήθηκαν τη συμμετοχή τους, χωρίς αυτό βέβαια να απαλλάσσει απαραίτητα από ευθύνες και τους υπόλοιπους.

Στις 22.4.2016, το Δ.Σ. αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη συγκρότηση αντιπροσωπευτικού – αναλογικού προεδρείου χωρίς αποκλεισμούς. Φαίνεται λοιπόν ότι κάποιοι επιθυμούσαν τους αποκλεισμούς. Είναι φανερό, ότι οι παρατάξεις που συγκρότησαν το προεδρείο, το οποίο δεν είναι προγραμματικό, δεν έχουν απαραίτητα τις ίδιες θέσεις. Επέλεξαν όμως αυτή τη λύση, ώστε να καταστεί εφικτή η ομαλή λειτουργία του ΣΣΕΜ.

Και αυτό ακριβώς το ουσιαστικό χαρακτηριστικό, η επιλογή να λειτουργήσει ομαλά ο ΣΣΕΜ, διαφοροποιεί πλήρως τις δύο διαφορετικές προσεγγίσεις, που εκφράζονται στο Δ.Σ. Γιατί μόνο συλλογικά, ως ΣΣΕΜ, μπορούμε ενδεχομένως να αντιμετωπίσουμε αποτελεσματικά τα προβλήματά μας και όχι μεμονωμένα.

Πέρα όμως από τα προβλήματα που αφορούν την οργάνωση και τη λειτουργία του ΣΣΕΜ, υπάρχει το πολύ σημαντικότερο πρόβλημα της προοπτικής του.

Είναι γνωστό ότι τα σωματεία συνταξιούχων δεν υπάγονται στην εργατική νομοθεσία, στο βαθμό βεβαίως που υπάρχει αυτή ως διακριτός τομέας στη χώρα μας, αλλά σύμφωνα με τις προβλέψεις του Αστικού Κώδικα. Συνήθως δε, δημιουργούνται με βάση τον εργασιακό χώρο καταγωγής των μελών τους ή τον ασφαλιστικό φορέα τους, όπως π.χ. συμβαίνει με το ΣΣΕΜ, μέλη του οποίου μπορούν να γίνουν όσοι / όσες λαμβάνουν σύνταξη από το ΤΕΑΠΕΤΕ. Αυτή η προϋπόθεση από μόνη της, αποτελεί περιοριστικό όρο για την ανανέωση των μελών του ΣΣΕΜ, αφού εκτός από τη συνεχή επιδίωξη κατάργησης των καταστατικών του ρυθμίσεων του ΤΕΑΠΕΤΕ, υπάρχει επιπρόσθετα και το καταληκτικό χρονικό όριο της 31ης.12.1992.

Ο Ν. 4387/2016, εφόσον εφαρμοστεί ως έχει, βάζει ουσιαστικά, εκτός των άλλων, ταφόπλακα στην προοπτική του ΣΣΕΜ. Η ένταξη όλων των ασφαλιστικών φορέων στον ΕΦΚΑ, θέτει εκ των πραγμάτων και ζήτημα οργάνωσης του κινήματος των συνταξιούχων και της προοπτικής των υφιστάμενων οργανώσεών τους, που θα υποχρεωθούν, αργά ή γρήγορα, να το αντιμετωπίσουν.

Παράλληλα, θέτει και ένα πρόσθετο σημαντικό ζήτημα, το οποίο θα έπρεπε έτσι κι αλλιώς να έχουμε αντιμετωπίσει, πράγμα που δεν έγινε, με αποτέλεσμα να εισπράττουμε σήμερα τις αρνητικές συνέπειες της τακτικής μας: οι συνεχείς δυσμενείς ασφαλιστικές εξελίξεις των τελευταίων χρόνων, στρατηγικός στόχος της νεοφιλελεύθερης παγκοσμιοποιημένης καπιταλιστικής αναδιάρθρωσης, δεν έγινε κατανοητή από τη μεριά του κόσμου της εργασίας (εργαζόμενους, ανέργους, συνταξιούχους) και δεν αντιμετωπίστηκαν με την οφειλόμενη χάραξη της ανάλογης τακτικής και στρατηγικής, αλλά μεμονωμένα και αποσπασματικά.

Το σημερινό αποτέλεσμα αυτής της αρνητικής πορείας, οδηγεί στην ένταξη όλων των συνταξιούχων στον ενιαίο ΕΦΚΑ, η οποία συνοδεύεται από την πλήρη κατάργηση βασικών (και όχι ειδικών) θεμελιωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων, δημιουργώντας εκ των πραγμάτων, την ανάγκη επανεξέτασης των στόχων, της τακτικής και της στρατηγικής μας.

Μπορούν άραγε να διασφαλιστούν τα θεμελιωμένα ασφαλιστικά μας δικαιώματα σε έναν ενιαίο φορέα ασφάλισης, στον οποίο:

• εντάσσονται, ισότιμα υποτίθεται, όλοι αδιακρίτως οι συνταξιούχοι, άσχετα από τους όρους και τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης των επιμέρους ασφαλιστικών φορέων προέλευσής τους;
• μετατρέπονται αυθαίρετα τα θεμελιωμένα ασφαλιστικά δικαιώματα σε προνοιακά επιδόματα;
• δημιουργούνται τελικά τεράστιες αδικίες, στο όνομα υποτίθεται της ισότιμης μεταχείρισης;

Η δική μου απάντηση είναι καταφατική. Αρκεί βεβαίως να μη συγχέουμε τον τύπο με την ουσία. Γιατί, στρατηγικό ζήτημα δεν είναι η εσαεί διατήρηση του ασφαλιστικού φορέα, αλλά η διασφάλιση των βασικών ασφαλιστικών δικαιωμάτων μας, που προκύπτουν από τους όρους και τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης που προβλέπει το καταστατικό του υπό διάλυση ασφαλιστικού μας φορέα. Επιλογή την οποία δυστυχώς, δε διεκδικήσαμε, με αποτέλεσμα την ιδιαίτερα δυσμενή σημερινή μας αντιμετώπιση από το Ν. 4387/2016, που ορίζει αυθαίρετα ότι οι προ συνταξιούχοι (του ΤΕΑΠΕΤΕ), δεν είναι συνταξιούχοι, παρά το γεγονός ότι λαμβάνουν συντάξεις επί σειρά ετών, με τους όρους και τις προϋποθέσεις του καταστατικού του ΤΕΑΠΕΤΕ, το οποίο δημιουργήθηκε με ΣΣΕ, στο πλαίσιο της ισχύουσας τότε εργατικής και ασφαλιστικής νομοθεσίας, η οποία ουσιαστικά καταργείται αναδρομικά!

Σε μία δυστοπική συγκυρία όπου τα πάντα καταρρέουν, η οποία δεν περιορίζεται στα όρια της μικρής γειτονιάς σου, το να διεκδικείς τη διασφάλιση της δικής σου ιδιαιτερότητάς, αποτελεί λανθασμένη κι αναποτελεσματική τακτική, που σε απομονώνει επιπλέον από τους φυσικούς συμμάχους σου. Αντίθετα, η διεκδίκηση των κοινών βασικών δικαιωμάτων, διευρύνει τις συμμαχίες σου, σε ενώνει με τον κόσμο της εργασίας για την αποτελεσματικότερη αντιμετώπισή τους και διασφαλίζει παράλληλα την ουσία των θεμελιωμένων ασφαλιστικών δικαιωμάτων σου. Το να δημιουργείς την ψευδαίσθηση ότι θα παραμείνεις ανέπαφος, αλώβητος και ξεχωριστός ή ότι θα σε αντιμετωπίσουν με διαφορετικό τρόπο, σε μια διαρκή διαδικασία κατά την οποία καταστρατηγούνται τα εργασιακά και ασφαλιστικά δικαιώματα, ως αποτέλεσμα της στρατηγικής επίθεσης των αντιπάλων σου και όχι τυχαία, αποτελεί ένδειξη αδυναμίας να αντιληφθείς την ουσία της σημερινής συγκυρίας και οδηγεί αναπόφευκτα σε λανθασμένη και αποπροσανατολιστική τακτική.

Τα προβλήματα δεν αντιμετωπίζονται, ούτε λύνονται με ψευδαισθήσεις, παραμύθια, μάγους και μαγικές συνταγές. Λύνονται συλλογικά, με μελέτη, προγραμματισμό και συγκεκριμένο πρόγραμμα δράσης. Και αυτό ακριβώς είναι το ζήτημα, είτε το θέλουμε είτε όχι, στο οποίο οφείλουμε να απαντήσουμε με πειστικό τρόπο. Δυστυχώς όμως, δεν είμαστε ακόμη επαρκώς προετοιμασμένοι.

Υ.Γ. Πρόκειται για σχέδιο ομιλίας για τη Γ.Σ. του ΣΣΕΜ της 28.07.2016, το οποίο τελικά αποτέλεσε τη βάση δύο επιμέρους παρεμβάσεων, που έγιναν σύμφωνα με τη διαδικασία που αποφάσισε η Γ.Σ.

Ανοιχτή επιστολή προς το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Σ.ΕΜ.

Ανοιχτή επιστολή προς το

Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Σ.ΕΜ.

Συνάδελφοι,

Εντελώς τυχαία, κατά την διάρκεια διαδικτυακής περιήγησης, διαπίστωσα την ύπαρξη δημόσιας ομάδας στο facebook, με την επωνυμία “ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΕΜΠΟΡΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ” και το λογότυπο του Σ.Σ.ΕΜ. [1] Η περιγραφή της ομάδας είναι “ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΜΑΣ ΜΕ ΤΑ ΜΕΛΗ ΤΟΥ”. Δημιουργήθηκε στις 7.11.2015 και ως διαχειριστής φαίνεται ο “Boss στην εταιρεία ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΕΛΛΑΔΟΣ” κ. Ζαχαρίας Κωνσταντάκης. [2]

Από όσα μπορώ να γνωρίζω, δεν υπάρχει απόφαση του Δ.Σ. για δημιουργία ανάλογης ομάδας. Πολύ δε περισσότερο δεν υπάρχει απόφαση ανάθεσης ρόλου διαχειριστή στον κ. Κωνσταντάκη. Κατά συνέπεια, η δημιουργία και η διαχείρισή της έγιναν πιθανότατα αυθαίρετα και εν αγνοία του ΣΣΕΜ. Γεγονός που μπορεί ενδεχομένως να επιφέρει δυσάρεστες νομικές συνέπειες, εξαιτίας της αυθαίρετης, παράτυπης και καταχρηστικής χρήσης του τίτλου και του λογότυπου του Συλλόγου, χωρίς καμία απολύτως σχετική άδεια - εξουσιοδότηση, για λόγους μάλιστα πέραν από και σε αντίθεση με τις προβλέψεις του Καταστατικού του.

Τελευταία, ο κ. Κωνσταντάκης έχει αναδειχθεί σε αρνητικό πρωταγωνιστή ενεργειών σε βάρος του ΣΣΕΜ. Συγκεκριμένα, όπως είναι γνωστό, συνυπέγραψε την από 4.7.2016, μνημειώδη κατά τα άλλα, “ΕΞΩΔΙΚΗ ΔΗΛΩΣΗ, ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ, ΑΙΤΗΣΗ, ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ ΕΞ. ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ Της “ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΑΓΩΝΑ Τ.Ε.Α.Π.Ε.Τ.Ε.” προς τα μέλη του Δ.Σ., με την οποία επιχειρείται η χειραγώγηση των απόψεών τους, ενώ πρόσφατα ανάρτησε στα κοινωνικό δίκτυο “ΠΡΟΤΑΣΗ ΣΤΗ ΓΕΝΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΝΑ ΕΓΓΡΑΦΟΥΜΕ ΜΕΛΗ ΣΤΟΝ ΣΥΛΛΟΓΟ ΣΥΝΤΑΞΙΟΥΧΩΝ ΤΗΣ ΑΛΦΑ ΤΡΑΠΕΖΑΣ ...”. [3]

Τα παραπάνω, σε συνδυασμό με το περιεχόμενο και άλλων καταχωρημένων αναρτήσεων στην προαναφερόμενη δημόσια ομάδα, λειτουργούν απαξιωτικά και υπονομευτικά για το ΣΣΕΜ. Επομένως, το Δ.Σ. οφείλει άμεσα να αντιμετωπίσει το πρόβλημα, με στόχο τη διασφάλιση, τη διαφύλαξη και την ενίσχυση της αξιοπιστίας του ΣΣΕΜ.

Σε αυτή την κατεύθυνση, προτείνω την παρακάτω ήπια κλιμάκωση αντιμετώπισης του προβλήματος:

Άμεση καταρχήν επικοινωνία με το διαχειριστή, για να του ζητηθεί να καταργήσει ή να μετονομάσει άμεσα τη συγκεκριμένη δημόσια ομάδα, αφού χρησιμοποιεί καταχρηστικά και παράτυπα τον τίτλο και το λογότυπο του ΣΣΕΜ.

Σε περίπτωση άρνησης, να γίνει άμεση αναφορά της συγκεκριμένης δημόσιας ομάδας στο Facebook, με αιτιολογία την παράτυπη και καταχρηστική χρήση του τίτλου και του λογότυπου του Συλλόγου.

Να ακολουθήσει σαφής προειδοποίηση για τις ενδεχόμενες νομικές συνέπειες, που μπορεί να επιφέρει η συγκεκριμένη άρνηση συνεργασίας για την αποκατάσταση του προβλήματος.

Τέλος, εφόσον και αυτή τη φορά δεν λυθεί το πρόβλημα, θεωρώ ότι το Δ.Σ. είναι υποχρεωμένο να αναθέσει πλέον σε νομικό σύμβουλο του ΣΣΕΜ τις περαιτέρω νομικές ενέργειες.

Ενδεχομένως, θα βοηθούσε η σχετική παρότρυνση προς τον κ. Κωνσταντάκη, να προχωρήσει άμεσα τη μετεγγραφή του στο Σύλλογο Συνταξιούχων της Alpha Bank, όπως ο ίδιος προτείνει άλλωστε, ώστε να είναι απόλυτα ευχαριστημένος. Ο ΣΣΕΜ οφείλει λογικά, να ενδιαφέρεται για την αποκατάσταση της ηρεμίας και της ευχάριστης διάθεσης των μελών ή / και των πρώην μελών του. Εξάλλου, με τον τρόπο αυτό, θα αποφύγει να βρεθεί στη δυσάρεστη θέση να κάνει χρήση συγκεκριμένων άρθρων του Καταστατικού. Αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία.

Θα ήθελα όμως να ομολογήσω ότι με προβληματίζει ιδιαίτερα το κίνητρο εγγραφής, των 341 σήμερα μελών, στη συγκεκριμένη ομάδα. Πολύ περισσότερο, όταν ανάμεσά τους βρίσκονται (δυστυχώς) και ένα μέλος του Δ.Σ., καθώς και επώνυμα, κατά τα άλλα, μέλη του ΣΣΕΜ, με προηγούμενη συνδικαλιστική δράση.

Τι να είναι άραγε αυτό που σε ωθεί να παραμένεις μέλος σε μια ομάδα η οποία, όχι μόνο δεν προάγει τον ουσιαστικό διάλογο, από τον οποίο άλλωστε μόνο θετικά αποτελέσματα μπορούν να προκύψουν, αλλά συμβάλλει αντίθετα στην υπονόμευση και την απαξίωση της θεσμικής και συλλογικής λειτουργίας του σωματείου;

Προβλήματα στην οργάνωση και τη λειτουργία του ΣΣΕΜ υπάρχουν σίγουρα αρκετά. Είμαι άλλωστε σε θέση να τα γνωρίζω πλέον καλλίτερα από πριν. Μπορεί όμως η σωστή καταρχήν διάθεση κριτικής να φθάνει στο σημείο να δικαιολογήσει την υπονόμευση και την απαξίωση του σωματείου;

Να το θέσω διαφορετικά. Γιατί άραγε μια θεμιτή καταρχήν κριτική στάση απέναντι σε υπαρκτά προβλήματα, θα πρέπει να ανέχεται πρακτικές που α) επιχειρούν να υποκαταστήσουν απαράλλαχτη (χαλίφης στη θέση του χαλίφη δηλαδή), εάν φυσικά δεν την επιβαρύνουν κιόλας, την ίδια ακριβώς ανεπιθύμητη κατάσταση, β) υπονομεύουν και απαξιώνουν ουσιαστικά το θεσμικό και συλλογικό ρόλο του ΣΣΕΜ, γ) επιχειρούν να χειραγωγήσουν και να ποινικοποιήσουν, με αστείες μάλιστα μεθοδεύσεις, τη διαφορετική άποψη, αντί να επιδιώκει αντίθετα, να συμβάλλει θετικά στην ουσιαστική και αποτελεσματική αντιμετώπιση και επίλυση των προβλημάτων;

Τι αλήθεια μπορεί να περιμένει κανείς από μια διαδικτυακή δημόσια ομάδα, που χρησιμοποιεί παράτυπα και καταχρηστικά το όνομα και το λογότυπο ενός σωματείου, το οποίο ακριβώς απαξιώνει και υπονομεύει, αναρτώντας περιεχόμενο που δεν έχει καμία σχέση με το ρόλο και το σκοπό δημιουργίας του;

Είναι δυνατό να πιστεύει κανείς / καμία ότι το συγκεκριμένο μέσο μπορεί να αποτελεί μέρος του δικτύου επικοινωνίας του ΣΣΕΜ με τα μέλη του;

Εξαντλείται το πρόβλημα και περιορίζεται αποκλειστικά στην ατομική ευθύνη του διαχειριστή της ομάδας;

Τέλος, ποιο ακριβώς μπορεί να είναι το ουσιαστικό επιχείρημα που ούτε ένας / μια δε σκέφθηκε να αντιδράσει και να ενημερώσει σχετικά το Σύλλογο;

Θεωρώντας ότι το πρόβλημα είναι πολύ πιο σύνθετο από όσο το παρουσίασα, παρακαλώ να συζητηθεί στην επόμενη συνεδρίαση του Δ.Σ., ώστε να αντιμετωπιστεί άμεσα.

Λιτόχωρο, 21.7.2016

Με συναδελφικούς χαιρετισμούς,

Κώστας Ξανθόπουλος

Αντιπρόεδρος Δ.Σ. ΣΣΕΜ

Σημειώσεις:

[1] https://www.facebook.com/photo.php?fbid=1709417419303210&set=gm.1690880191194590&type=3&theater και https://www.facebook.com/groups/1659837537632189/?fref=ts

[2] https://www.facebook.com/groups/1659837537632189/admins

[3] https://www.facebook.com/groups/208721802496170/permalink/1260125410689132/

Υ.Γ. Η αποστολή ση διεύθυνση ηλεκτρονικής αλληλογραφίας του ΣΣΕΜ (info@ssem.gr) έγινε στις 22.07.2016 11:09 π.μ.